معرفی و تاریخچه دانشکده

 

نگاهی کوتاه به روند تاسیس دانشکده شیمی در دانشگاه تبریز

     زمینه و مبناء دانشکدة شیمی، با تاسیس دانشکده علوم در دانشگاه تبریز پایه‌ریزی شد و در سال 1342 اولین دورة دانشجویان کارشناسی رشته مخلوط «‌فیزیک شیمی» جهت تحصیل در رشته مذکور پذیرفته شدند و در سال 1345 دو رشته فیزیک و شیمی تفکیک و بصورت دو گروه آموزشی مستقل درآمدند و اولین مدیر گروه شیمی مرحوم مهندس موسی ژام بودند.

      در بدو تشکیل دانشکده های علوم و فنی بطور مشترک در ابتدای خیابان طالقانی فعلی در یک ساختمان یک طبقه قدیمی قرار داشتند که در سال 1346 با ایجاد محوطه جدید (فعلی) دانشگاه تبریز گروه شیمی به ساختمان جنب کتابخانه مرکزی (سمت شرقی) منتقل و سپس در سال 1348 به ساختمان روبروی کتابخانه مرکزی (سمت غربی) محل دانشکدة علوم طبیعی فعلی بعنوان یکی از پنج گروه دانشکدة علوم منتقل و در طبقه دوم و سوم با آزمایشگاههای مختلف توسعه و تجهیز گردید.

      از سال 1348 سمت مدیریت گروه شیمی با جناب آقای دکتر سید مهدی گلابی بود. در سال 1351 این سمت به همکار جدیدی که در آن تاریخ تازه به دانشگاه تبریز استخدام شده بودند یعنی جناب آقای دکتر محمدرضا نوری محول گردید.

      اندیشه ایجاد انستیتو شیمی در سال 1353 توسط مدیریت وقت گروه مطرح و مشتاقانه مورد تائید و پشتیبانی شورای اجرایی که عمدتا متشکل از همکاران محترم و علاقمندی نظیر آقایان دکتر گلابی ، دکتر بلورچیان، دکتر کشاورزی، دکتر پورنقی‌آذر، دکتر انتظامی، دکتر فرهنگی بودند قرار گرفت. این فکر پس از ارزیابی جوانب مختلف آن توسط پیش کسوتان وقت گروه پس از تکمیل در سال 1354 بعنوان «پروژه ایجاد انستیتو شیمی در دانشگاه تبریز» توسط مدیریت وقت گروه به دانشگاه ارائه گردید که پس از طی مراحل مختلف اداری کار ساختمانی ان در سال 1355 آغاز شد. لازم به توضیح است که در این تاریخ آقای دکتر محمدرضا نوری به معاونت دانشکدة علوم ارتقاء مقام یافته بودند و آقای دکتر سید محمد بلورچیان پست مدیریت گروه شیمی را داشتند و آقای دکتر سید مهدی گلابی در سمت مدیر کل امور پژوهشی دانشگاه و آقای دکتر کشاورزی عضو دیگر شورا مدتها در مقام معاونت و ریاست دانشکدة داروسازی از مقام و موقعیت‌های ویژه برخوردار بودند که هر یک به نوبه خود در پیشرفت این پروژه نقش فعالانه داشتند. از برنامه‌ریزی و آینده‌نگری‌هائی که مدیریت و شورای اجرایی وقت گروه شیمی فعالانه به آن اهتمام نمود از جمله می‌توان به پیش‌بینی نحوة تامین اعضاء هیات علمی انستیتو اشاره کرد که به این منظور، در مورد اعزام مربیان گروه و دانشجویان فرهیخته به خارج از کشور جهت ادامه تحصیل بطور جدی و پی‌گیرانه اقدام گردید.  

1) اهداف اصلی و اولیه پروژه ایجاد انستیتو شیمی

الف- ایجاد مرکز پژوهشی مدرن با تجهیزات پیشرفته جهت اجرای پروژه‌های پژوهشی بنیادی ضمن تربیت افراد متخصص در سطوح فوق‌لیسانس و دکترای شیمی.

ب- ارائه خدمات علمی و کمک به صنایع شیمیایی و اجرای طرحهای تحقیقاتی صنعتی و کاربردی.

ج- تمرکز متخصصین شیمی به تعداد قابل ملاحظه‌ای شامل هیئت‌های علمی و پژوهشی در یک محل بمنظور استفاده کلیه ارگانها و نهادهای ذی‌علاقه کشور از نیروی خلاقه ناشی از همفکری و همیاری آنان در خلاقیت تکنولوژی و سنتز مواد شیمیایی که بصورت انفرادی و پراکنده غیرعملی است.

د- ایجاد کتابخانه‌ای غنی از مجلات علمی در زمینه شیمی بنیادی، آموزش شیمی و تکنولوژی شیمی بطوریکه پایه و زیربنای تحقیقات در کلیه دامنه‌های شیمی بویژه ساخت و سنتز و تهیه مواد اعم از داروئی و غیرداروئی، استخراج مواد آلی و معدنی، متالوژی، صنایع رنگ، پلیمر، تصفیه آب و پس‌آبهای صنعتی و بطور کلی صنایع شیمیایی که زیربنای توسعه صنعتی و اقتصادی کشور را تشکیل می‌دهند.

و- اعتلای سطح آموزش دوره لیسانس ، فوق‌لیسانس و دکترا و بالا بردن ظرفیت دانشجوئی در کلیه مقاطع آموزش شیمی.

 

2) مراحل عملیات ساختمانی

      کار ساختمانی انستیتو شیمی در سال 1355 شروع ولی پس از انقلاب اسلامی در سال 1357 نظیر بسیاری از پروژه‌ها، کار ساختمانی انستیتو شیمی نیز عملاً متوقف و متعاقباً با آغاز جنگ تحمیلی در سال 1359 و ایجاد تنگناهای مالی جدید، ادامه کار ساختمانی پرژوه منوط به ارائه دلایل توجیهی گردید که با برنامه‌های پنجساله اول و دوم و سوم و چهارم کل کشور (سابق) انطباق لازم را داشته باشد، لذا در سال 1361 گروه شیمی موظف گردید که پروژه انستیتو شیمی را مجدداً با توجه به شرایط موجود توجیه نماید تا مراتب بمنطور اتخاذ تصمیم نهائی در جهت نحوه ادامه پروژه به مراجع ذی‌صلاح تسلیم گردد. این امر خطیر انجام پذیرفت و پس از آن جناب آقای دکتر میرزاده که در آن تاریخ عهده‌دار معاونت اجرائی نخست‌وزیر و مستقیما مسئولیت تشخیص اولویت طرحها را داشتند از ساختمان نیمه تمام انستیتو شیمی بازدید بعمل آوردند و با توجه به رشته تحصیلی و تخصصی ایشان (مهندسی شیمی) که امکان تسلط و احاطه کامل به جوانب امر و تشخیص اهمیت طرح را میسر می‌ساخت، در نهایت هیئت محترم دولت با توجه به گزارشات جدید پروژه انستیتو شیمی را در راستای توسعه دانشکده علوم مجداً مورد تائید قرار داد و لذا با ادامه‌ کارهای ساختمانی آن بویژه که ضلع چهارم آن که در مرحله فونداسیون بود موافقت بعمل آورد. لازم به توضیح است که در گزارش جدید ذکر این مطلب که پیشرفت کارهای ساختمانی به بیش از 60 درصد رسیده است از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بود و در تصمیم‌گیری نهایی برای در اولویت گرفتن ادامه کارهای ساختمانی بسیار تاثیر داشت که خوشبختانه این امر با حسن نیت مسئولین محترم وقت دانشگاه و تلاش بی‌وقفه همکاران پرتلاش و ذی‌علاقه شاغل در گروه بانجام و در نهایت به ثمر رسید.

3)  اولین چالش جدی در ارتباط با نحوة کاربری ساختمان انستیتو شیمی

      در اوایل سال 1363 ساختمان سه ضلع (شرقی، شمال‌ و غربی) انستیتو شیمی در مرحله پایان سخت‌کاری قرار داشت ولی ضلع چهارم آن (جنوبی) در مرحله پی‌ریزی (فونداسیون) بود و ظاهرا علی‌رغم تمام مشکلات که در آن تاریخ با توجه به اوضاع خاص کشور وجود داشت کارهای ساختمانی انستیتو در حال پیشرفت بود و تمام اعضاء گروه شیمی مجّدانه درحال برنامه‌ریزی برای تجهیز آزمایشگاههای مختلف پیش‌بینی شده و تحویل آن به گروه شیمی، به سر می‌بردند ولی متاسفانه در شهریور 1363 با انعکاس کپی صورتجلسه مورخ 2/3/1363 جلسه‌ای که در دفتر ریاست محترم وقت دانشگاه با حضور نمایندگان محترم مدیریت آموزش عالی و تحقیقات سازمان برنامه‌ و بودجه و مقامات دانشگاهی (حوزه معاونت اداری مالی دانشگاه تبریز) تشکیل شده بود توسط معاونت محترم وقت دانشکدة علوم (آقای دکتر محمد تقی‌زاده) به مدیریت وقت گروه شیمی (آقای دکتر جمشید منظوری)، تمام برنامه‌ریزی‌ها و انتظارات دچار بحران جدی گردید زیرا در بند 2 صورتجلسه مذکور چنین مقرر شده بود که پس از اتمام پروژه ساختمان انستیتو شیمی با تغییرات در ضلع چهارم (ضلع جنوبی) که در مرحله فونداسیون می‌باشد دانشکدة علوم کلا به انستیتو شیمی انتقال یابد. با توجه به مغایرت آشکارای این تصمیم با اصل و اهداف اولیه پروژه انستیتوی این تصمیم موجب بروز عکس‌العمل شدیدی در گروه شیمی گردید پس از برگزاری جلسات متعدد و رایزنی‌های وسیع، گروه شیمی به این نتیجه رسید که موضوع از طریق مهندس مشاور (ایران آرک) پی‌گیری شود لذا براساس تائید گروه شیمی طی نامه مورخ 18/7/1363 آقای دکتر محمدرضا نوری بعنوان ارائه دهنده اولیه پروژه انستیتو شیمی به مهندسین مشاور ایران آرک تصمیم‌ گروه شیمی را مبنی بر اینکه ضلع چهارم (جنوبی) انستیتو شیمی جهت برآورد نیازهای رشته جدید‌التاسیس شیمی کاربردی منظور گردد، ابلاغ شد. در همین راستا یکی از اعضاء گروه شیمی رسماً از طریق گروه شیمی و دانشکدة علوم و اداره کل امور فنی دانشگاه جهت مشاوره و نظارت به نحوة ساخت آزمایشگاههای شیمی کاربردی به مسئولین ذیربط، امر ساخت انستیتو شیمی معرفی گردید.موضوع طی مراحل مختلف بویژه سفارش و خرید تجهیزات آزمایشگاهی لازم و تهیه نقشه محل استقرار دستگاهها (پایلوت پلنت) توسط امور فنی دانشگاه، پی‌گیری گردید و کارها بر طبق برنامه‌ پیش‌بینی شده ادامه یافت. در این مقطع لازم است از توجهات، حسن‌نظر و همکاری‌های بی‌دریغ ریاست محترم وقت دانشگاه (آقای دکتر سیفلو) و مدیر کل محترم امور مالی وقت دانشگاه (آقای دکتر صادق‌زاده) از اینکه این امکان را فراهم فرمودند که دستگاههای پایلوت موجود در آزمایشگاههای گروه شیمی کاربردی فعلی از بودجه ارزی برگشت خورده از دیگر واحدهای دانشگاه و طرح پژوهشی تامین و ابتیاع گردند تشکر بعمل آورید. سرانجام پس از عبور از بحران اولین چالش جدی که موجودیت انستیتو را تهدید کرده بود شورای اجرائی گروه شیمی در مورخ 1/10/66  در حضور ریاست محترم وقت دانشکدة علوم (جناب آقای دکتر شیرین‌پور) تشکیل جلسه داد و در مورد نحوه استقرار هر یک از آزمایشگاهها و دیگر تاسیسات در ساختمان انستیتو شیمی اتخاذ تصمیم نمود و مراتب را به افراد ذیربط (مسؤلین آزمایشگاهها) جهت اطلاع و اقدام مقتضی ابلاغ نمود.

 

4) پیشرفت کارهای ساختمانی انستیتو شیمی و تشکیل و افتتاح دانشکده شیمی.

      از اواخر سال 1364 طی یک ابلاغ رسمی همکار محترم جناب آقای دکتر گلابی بعنوان نماینده تام‌الاختیار دانشگاه تبریز در امور انستیتو شیمی منصوب شدند که علی‌رغم وجود تمام مشکلات این امر خطیر را فعالانه و با علاقمندی کامل پی‌گیری نمودند. قبول مسئولیت ریاست دانشکده علوم در سالها 1367 و 1368 و سپس ریاست دانشگاه تبریز این امکان را پیش آورد که جناب آقای دکتر گلابی بطور موثرتری به وظیفه محوله در امر پیشرفت امور انستیتو شیمی عمل نمایند. با توجه به اینکه در سال 1368 کارهای ساختمانی انستیتو شیمی رو باتمام بود، لذا ریاست محترم وقت دانشگاه از طریق دانشکدة علوم از گروه شیمی خواستند که دو نفر از همکاران گروه شیمی را معرفی نماید تا یکی از آنها بعنوان مسئول ابتیاع دستگاهها و تجهیز آزمایشگاههای انستیتو شیمی از طرف ریاست محترم دانشگاه منصوب گردد. گروه شیمی از طریق دانشکده علوم دو نفر از همکاران فعال و علاقمند را به این منظور انتخاب و معرفی کردند و ریاست محترم دانشگاه نیز یک نفر از دو نفر پیشنهادی یعنی همکار محترم آقای دکتر جوزن را به این منظور منصوب نمودند.

      با ذکر این مطلب که در طرح اولیه انستیتو شیمی در گوشه جنوب- شرقی در محل استقرار چهارباب سالن آمفی‌تئاتر که هر یک حدوداً ظرفیت 200 نفر دارند تالار بزرگی که بیش از هزار نفر ظرفیت داشت پیش‌بینی شده بود ولی متاسفانه بمنظور کاهش هزینه‌ها از اجراء آن صرفنظر گردید و امروز در تشکیل کنفرانس‌ها و کنگره‌ها این کمبود بطور بارزی نمایان می‌گردد. در نهایت در اواخر سال 1368 ساختمان انستیتو شیمی با حدود بیست و نه هزار متر مربع زیربنا شامل سه طبقه همکف، اول، دوم و نیم‌طبقه زیرزمین بشکل مشابه ملکول سیکلو بوتان مسطح بصورت قابل استفاده درآمد. ساختمان مذکور دارای 56 باب آزمایشگاه (آموزشی، پژوهشی، خدماتی) و یک قسمت اداری و 16 باب کلاس است که البته نزدیک به 14 سال بود که آموزش کل دانشگاه و گروه معارف اسلامی و گروه فیزیک از قسمتی از فضاهای اداری و آموزشی آن استفاده می‌کردند که فعلا بهره‌برداری دانشکدة فیزیک از تعدادی کلاسهای درسی همچنان ادامه دارد.

      احتمال بروز مشکلات مدیریتی و در نهایت تاثیرات سوء آن به پیشرفت امور آموزشی و پژوهشی انستیتو شیمی جدید‌التاسیس در صورت عدم سازماندهی تشکیلات اداری جدید با توجه به رسالت این واحد جدید از همان بدو کار قابل پیش‌بینی بود. با توجه به این مهم ریاست محترم وقت دانشگاه با استفاده از تمام امکانات ممکن و با بهره‌گیری از ابتکارات و همه پتانسیل و نفوذ شخصی و اداری، در نهایت موفق به کسب موافقت وزیر محترم علوم وقت (آقای دکتر معین) برای ایجاد یک دانشکدة تخصصی در قالب یک دانشگاه جامع گردید و بدین ترتیب ساختار اداری دانشکدة شیمی شکل گرفت. این موفقیت بزرگ این امکان را پیش آورد که متعاقب تشکیل دانشکدة شیمی، دانشکده های متعدد تخصصی دیگر نیز در دانشگاه تبریز تشکیل گردند. در ساختار اولیه تشکیلات اداری دانشکدة علاوه بر ریاست دانشکده، یک پست معاونت و پنج مدیریت گروه پیش‌بینی شده بود. ولی متاسفانه برای مدیریت آزمایشگاههای مرکز خدماتی پست ستاره‌داری مصوب نشده بود و این امر در نهایت منجر به عدم احساس مسئولیت مدیریت مذکور نسبت به حفظ موقعیت این آزمایشگاهها گردید بطوریکه با تغییر ریاست دانشکده و در دوره‌های مختلف هر یک از آزمایشگاههای مرکز خدماتی به اشکال و دلایل گوناگون در اختیار اعضاء هیات علمی شاغل در گروههای آموزشی مختلف قرار گرفت و بدین ترتیب علی‌رغم پیش‌بینی بعمل آمده در پروژه انستیتو شیمی و ضرورت و اهمیت این آزمایشگاهها، بتدریج این مرکز خدمات پژوهشی به تحلیل رفت. لازم به ذکر است که در مورخ اسفند ماه 1369 ساختمان جدید دانشکدة شیمی با همت و پشتکار کلیه دست‌اندرکاران در مقاطع مختلف بویژه ریاست محترم دانشگاه تبریز و ریاست محترم دانشکده شیمی، توسط وزیر علوم وقت (جناب آقای دکتر معین) افتتاح شد.

5)دومین چالش مهم در ارتباط با واگذاری قسمتی از فضای آموزشی و پژوهشی دانشکده شیمی به دانشکده‌های دیگر.

      در مهرماه سال 1372 با توجه عدم اتمام کامل کارهای ساختمانی بعضی از پروژه‌های توسعه‌ای، دانشگاه در مجموع دچار کمبود فضای آموزشی و پژوهشی گردید. در راستای کمک به حل این معضل، دانشگاه در سطوح هیت رئیسه و حتی شورای دانشگاه به این نظر رسیدند که لازم است دانشکدة شیمی قسمتی از فضای آموزشی و پژوهشی خود به یکی از گروههای آموزشی دیگر دانشکده‌ها واگذار کند. این امر موجب بروز بعضی اثرات نامطلوب در دانشکده شیمی گردید تا اینکه شورای مشترک آموزشی، پژوهشی و تحصیلات تکمیلی دانشکده شیمی طی نامه مبسوطی (5 صفحه‌ای) بطور مستدل از ریاست محترم دانشگاه تقاضا نمود که در اتخاذ این تصمیم تجدید نظر فرمایند و خوشبختانه این تقاضا مورد اجابت قرار گرفت و بدین ترتیب موج دیگری که تمامیت دانشکدة شیمی را زیر سؤال برده بود سپری شد.

 

6) موفقیت‌ها و موارد عدم موفقیت در اجرای پروژه

      زمانی که در سال 1361 گروه شیمی وقت موظف گردید برنامه توجیهی توسعه رشته شیمی و انستیتو شیمی را در قالب چهار برنامه پنجساله آتی کشور (برنامه قدیمی) و براساس شاخص‌های آن عرضه نماید، تنها واحد آموزش عالی استان آذربایجان شرقی وقت، شامل دو استان آذربایجان شرقی و اردبیل فعلی، با جمعیت 78/3 میلیون نفر در زمینه آموزش و پژوهش شیمی، گروه شیمی دانشگاه تبریز بود. برنامه‌ریزی آموزشی در مقاطع مختلف تحصیلی با پیش‌بینی جمعیت 73/6 میلیون جمعیت استان (دو استان فعلی) در پایان سال 1381 صورت گرفت. اطلاعات کوتاهی از تعداد دانشجویان پیش‌بینی شده در شروع و پایان هر برنامه پنجساله در دو استان و در نهایت در پایان سال 1383 در دانشکده شیمی جهت ارزیابی در دست‌یابی پروژه به اهداف اولیه خود درج شده است. لازم به توضیح می‌باشد که با ایجاد دانشگاه تربیت معلم آذربایجان، رشته تربیت دبیر شیمی (کارشناسی) دانشکدة شیمی از اوائل برنامه پنجساله سوم تعطیل و در ضمن با توجه به تمرکز فعالیت آموزشی دانشگاه پیام نور و دانشگاه محقق اردبیلی در دوره‌های کارشناسی، دانشکده شیمی بار فعالیت خود را در دورة کارشناسی کاهش و در عوض در دوره‌های تحصیلات تکمیلی ( ارشد و دکترا) افزایش داده است.

      با بررسی اجمالی داده‌های موجود در جدول 1 می‌توان با صراحت به این نتیجه رسید که دانشکدة شیمی با توجه به شاخص‌های مندرج در چهار برنامه‌های پنجساله (مجموعا بیست ساله) به رسالت خود عمل و به اهداف پیش‌بینی شده رسیده است. این امر علی‌رغم تمام مشکلات ناشی از ادامه جنگ تحمیلی و محاصره اقتصادی کشور که منجر به تغییرات در برنامه‌های عمومی کشور گردید، صورت گرفت. لازم به توضیح است که در حال حاضر در آستانه شروع برنامه پنجساله چهارم جدید کشور هستیم.

 

جدول 1) تعداد کل دانشجویان شیمی پیش‌بینی شده در مقاطع مختلف تحصیلی در استان‌های آذربایجان شرقی و اردبیل در شروع و پایان هر یک از چهار برنامه پنجساله قدیم و وضعیت دانشکده شیمی دانشگاه تبریز در پایان سال 1383

سال برنامه‌ریزی

پنجساله اول

پنجساله دوم

پنجساله سوم

پنجساله چهارم

پایان سال 1383

 

مقاطع تحصیلی

1362

1366

1367

1371

1372

1376

1377

1381

کارشناسی

338

465

580

890

940

1170

1120

1312

636

کارشناسی ارشد

8

24

32

70

80

100

110

140

135

دکترا

0

4

6

10

11

21

24

35

51

 

      با ذکر این نکته اساسی که در طول سه برنامه پنجساله جدید کشور سیاست‌گذران برنامه‌های آموزش عالی و پژوهشی در سطوح بالا به انتقال علم و فناوری به داخل کشور و در ضمن تسلیح نرم‌افزاری و سخت‌افزاری اعضاء هیات علمی دانشگاهها به امکانات و ابزار پژوهشی و ایفاء نقش عملی در مرزهای دانش بشری تاکید داشتند، از اینرو باید توجه داشت که در این مرحله انتخاب موضوع فعالیت افراد بیشتر به انگیزه و تخصص‌های فردی ایشان واگذار شده بود که هر فرد با توجه به زمینه علمی و پژوهشی خود و ارتباطات جهانی با پژوهشگران کشورهای پیشرفته و موضوعات مورد طرح در محافل علمی جهان با توجه به علائق شخصی به این مهم بپردازند. تدوین و تنظیم شاخص‌های پیشرفت علمی پژوهشی اعضاء هیات علمی دانشگاهها عمدتا از این دیدگاه تهیه و ارزیابی فعالیت آنها بر این مبناء انجام می‌گرفت. در راستای این سیاست اعضاء هیات علمی بیشتر بر این هدف و اندیشه بودند که در خدمت تولید علم باشند. با این واقعیت که آیا این علم در این مقطع زمانی چه مشکلی از مشکلات کشور و یا کدام یک نیاز از نیازهای بیشمار جامعه ما را برطرف میکند، توجه و وزن زیادی داده نمیشد.در نتیجه با توجه به سوابق عینی موجود در گذشته گروه، افراد بیشتر توجه خود را به این امر متمرکز کرده بودند که در حد امکان دستگاهها و تجهیزات پیشرفته اختصاصی رشته شخصی را در اختیار ویژه خود داشته و بطور انحصاری خود و دانشجویان تحصیلات تکمیلی زیر نظرشان از آنها استفاده نمایند و همین دیدگاه باعث گردید که مرکز آزمایشگاههای تخصصی خدماتی به تحلیل رفته و بجای توسعه به قهقرا برود.

      در اواخر دهه هفتاد با خودنمایی این واقعیت که در هر حال تحقیقات و فعالیتهای اعضاء هیات علمی دانشگاهها باید مشرف و ناظر به رفع نیازهای جامعه باشد، ضرورت احیاء آزمایشگاههای تخصصی خدماتی که دستگاههای موجود در آن صرفا در اختیار یک فرد و یا یک گروه آموزشی نباشد، بلکه در اختیار دانشکده و در نتیجه کلیه همکاران دانشکده که میخواهند از آنها استفاده بکنند، باشد، دوباره نمود پیدا کرد. در این مقطع زمانی با تلاش مجدانه ریاست وقت دانشکده، بودجه بسیار قابل توجهی از طریق وزارتخانه و دانشگاه بمنظور خرید دستگاهها و تجهیزات آزمایشگاهی جذب و در این زمینه اقدام شد (بند 2 از چهاردهمین صورتجلسه شورای آموزشی و پژوهشی دانشکده مورخ 19/5/79). ولی متاسفانه با تغییر مدیریت دانشکده پس از ترخیص دستگاهها در مهر ماه 1382 بعلل خاصی، دستگاهها در آزمایشگاههای خصوصی خاصی مستقر شدند. علیرغم تمام تلاشهای اعضاء هیئت علمی و ارائه طرح "احیاء و فعال سازی آزمایشگاههای تخصصی خدماتی دانشکده شیمی"از طرف اکثریت قاطع اعضاء هیات علمی دانشکده شیمی در آذر ماه 1382، مسئولین ذیربط با انگیزه های خاصی از انجام این مهم استنکاف کردند. تا این که دوباره در مرداد ماه 83 با انتخاب ریاست جدید دانشکده انجام این درخواست عمومی و ضرور در اؤلویت دستور کار مسئولین جدید دانشکده قرار گرفت. با توجه به این که این جراحت بر پیکره دانشکده شیمی بسیار عمیق و کاری وارد شد، بدیهی است برای ترمیم آن به زمان و فداکاری زیادی نیاز است. ضمن تاکید بر این مطلب که در برنامه چهارم کشور، برآورد نیازهای جامعه از وظایف اصلی دانشگاهها تعیین شده، لذا در صورت عدم پیشرفت برنامه احیاء آزمایشگاههای خدمات تخصصی (پژوهشی) در آینده دانشکده شیمی متحمل مشکلات زیادی خواهد شد.

 

7)  علل موفقیت‌ و عدم موفقیت ها

      با تعمق در روند ایجاد دانشکده شیمی از آغاز تا حال میتوان این برداشت را کرد، دانشکده شیمی که در حال حاضر با استانداردهای جهانی تطابق نسبی دارد و از قطب های علمی کشور محسوب میشود، حاصل عمر و تلاش های بی وقفه همکاران متعدد و بی توقعی است که به اعتلای علم و فناوری در دانشگاه تبریز و کشور خود علاقمند بوده اند. پیشرفت چشمگیر دانشکده عمدتا در مقاطعی صورت گرفته که مدیریت امور در اختیار افرادی بوده که بیش از آن که به منافع شخصی و گروهی بیاندیشند با سعه صدر و با استفاده از اسلوب مدیریت علمی و لحاظ نمودن منافع کلیه همکاران تلاش بی توقعی داشته اند.

 

8)  اهداف و برنامه های در دست اقدام دانشکده شیمی

      اهم اهداف و برنامه های در دست اقدام مدیریت و اعضاء هیئت علمی دانشکده شیمی که در حال حاضر از اولویت ویژه برخوردارند، بترتیب زیر میتوان ذکر کرد:

الف) ادامه اعتلای سطح آموزش و پژوهش در دوره های کارشناسی ارشد و دکترا و افزایش ظرفیت پذیرش دانشجو در مقاطع تحصیلی مذکور.

ب) احیاء و فعال سازی آزمایشگاههای تخصصی دانشکده شیمی جهت ارائه خدمات پژوهشی به محققین داخل دانشکده، دا